Nieuwsblog

Bubbie's - dinsdag 28 februari 2012


Het huidige nestje is inmiddels alweer 5 weken oud. Het eet inmiddels allemaal zelf en niet zo zuinig ook . Met z'n achten werken ze met gemak een hele kilo Tinlo weg per dag. Dat is ze ook wel aan te zien het zijn lekkere dikke bubbie's met ondanks dat ze vreselijk in de fuzzie zitten heerlijk zachte en glanzende vachtjes. Ik zou liegen als ik niet zou toegeven dat ik apetrots ben over hoe ze eruit zien zeker voor zo'n groot nest. Ook Sagirah ziet er alweer puik uit.

En lief dat ze zijn....... zodra ik op de grond ga zitten komen ze op schoot en als ik ze kroel wentelen ze zich vol genot al spinnend tegen me aan geven kopjes tegen m'n mond als ik ze een kusje geef en pakken mijn gezicht vast met hun voorpootjes. Zo lief.... Ik heb nog nooit zulke aanhalige kittens gehad al zeg ik het zelf. Nu is Sagirah natuurlijk ook wel een hele lieve poes en goed voorbeeld doet natuurlijk goed volgen maar toch ...waar het aan ligt weet ik niet , ik behandel ze echt niet anders dan voorgaande nesten en toch zijn deze kittens extreem aanhalig. 
Wel leuk natuurlijk van die knuffelgalen zo kunnen ze mooi straks als ze groot zijn het vooroordeel dat bengalen geen knuffelkatten zouden zijn de wereld uit helpen. lol .

Mijn huishouden is een zooitje omdat ik veel te lang en te vaak bij ze zit. Ik moet ze letterlijk van m'n benen af plukken als ik weg wil gaan en het is nog een hele kunst om de kamer te verlaten zonder dat ze de gang op duikelen.
Over duikelen gesproken : zodra ze horen dat ik wakker ben s óchtens beginnen ze te gillen als ik dan de deur open doe duikelen ze allemaal de gang op omdat ze strak achter de deur zitten te wachten totdat deze open gaat. 

Inmiddels klimmen ze al tot halverwege de grote krabpaal , hangen in de klimmmuur te gillen omdat ze niet meer naar beneden durven en laten zich vervolgens maar gewoon vallen als niemand ze komt redden. Ze gaan keurig op de bak alleen als ze moeten poepen moet daar luidkeels bij gemiauwt worden zodat Sagirah telkens bezorgd aan komt rennen en ze soms bij hun nekvel pakt en ze uit de kattebak sleurt terwijl ze nog aan't poepen zijn. De arme schat weet af en toe van voren niet of ze van achteren nog leeft. Ik heb grote bewondering voor het oeverloze geduld waarmee ze zich over haar kittens ontfermd.









Terug naar de vorige pagina >